|
| |
 FERRARI F50
 Charakterystyka
|
Pokrewieństwo F 50 z wyczynowymi bolidami wyścigowymi widać już na pierwszy rzut oka. Karoseria w kształcie klina, mocno wypukła przednia szyba, ogromne wloty powietrza w masce i po bokach, wysoko umieszczony, potężny spoiler oraz ukształtowanie podwozia wskazują, iż przy opracowywaniu sylwetki nowego Ferrari zwracano przede wszystkim uwagę na aerodynamikę. Wprawdzie współczynnik oporu powietrza Cx wynosi 0,372 (z dachem hardtop), co samo w sobie nie jest wartością nadzwyczajną, ale F 50 jest pierwszym seryjnym samochodem z tzw. negatywną sita nośną. Przedni spoiler pośrodku jest nieco wyższy niż po bokach, co
podczas jazdy umożliwia dostanie się pod auto większej ilości pędzącego powietrza. Ponieważ podwozie lekko wznosi się w kierunku tyłu pojazdu, przy większych prędkościach powstaje siła ssąca, przyciskająca auto do nawierzchni. Obok nowoczesnych rozwiązań technicznych w F 50 znalazły się elementy stylistyczne, klasyczne dla tej marki. Trzy wloty powietrza z przodu, służące do chłodzenia płynu w chłodnicy i hamulców, okrągłe reflektory i lampy
tylne oraz charakterystyczne garby za siedzeniami przywodzą na myśl wyścigowe Ferrari z lat sześćdziesiątych. Wysokie progi oraz przednia szyba zachodząca daleko na boki wymagają sporej zwinności przy wsiadaniu. Kokpit, wykończony skórą i elementami z włókna węglowego, jest wzorem sportowej funkcjonalności. Kubełkowe siedzenia (dostępne w dwóch rozmiarach) dają znakomite oparcie, regulacja fotela kierowcy oraz regulacja
pedałów ułatwiają zajęcie optymalnej pozycji za kierownicą. Elementy obsługi ograniczono do tego, co rzeczywiście niezbędne - kilka przełączników, korbki do opuszczania szyb, dĄwignia zmiany biegów, poruszająca się po torach wytyczonych w polerowanej kulisie. Skojarzenia z Formułą 1 budzi wyświetlacz na tablicy przyrządów, a zwłaszcza zakres skali obrotów (do 10 000/min) oraz prędkościomierza (do 360 km/h). Oba główne zegary są analogowe, natomiast wskaĄniki ciśnienia oleju, poziomu paliwa oraz temperatury płynu chłodzącego i oleju są cyfrowe - podobnie jak w obecnie jeżdżących wyścigowych bolidach Ferrari. Położenie
dziurkowanych pedałów można regulować, co ułatwia zajęcie dogodnej pozycji za kierownica. Podstawą F 50 jest płyta podwozia, wykonana z włókien węglowych. Powstaje ona w dużej części nakładem pracy ręcznej oraz podczas długotrwałego hartowania w piecu. Główną zaletą tego elementu jest mały ciężar (102 kg) przy wysokiej odporności na skręcanie, wynoszącej prawie 35 000 Nm na stopień. Dwukrotnie cięższa rama rurowa nawet nie zbliża się do podobnych wartości. Wloty powietrza z przodu służą m.in. chłodzeniu
hamulców, okrągłe reflektory znakomicie harmonizują z agresywnym przodem Znakomita sztywność podwozia umożliwia wykorzystanie bloku dwunastocylindrowego silnika oraz układu przeniesienia napędu jako elementów nośnych konstrukcji samochodu. Także liczne właściwości jednostki napędowej występują po raz pierwszy w seryjnych Ferrari i zostały zapożyczone z Formuły 1. Przede wszystkim blok silnika jest odlany ze stali. Dzięki
temu może mieć mniejsze rozmiary i jednocześnie większą sztywność niż blok ze stopów aluminium. Poza tym wykorzystano w nim technikę pięciozaworową, która - zdaniem konstruktorów - zapewnia najlepsze napełnianie cylindrów przy zastosowaniu konwencjonalnego sterowania zaworami za pomocą wałków rozrządu i sprężyn.
Ponadto, po raz pierwszy w seryjnej 12-cylindrowej jednostce napędowej zastosowano takie rozwiązania, jak tytanowe korbowody, kolektory wylotowe o zmiennej długości, poprawiające charakterystykę momentu obrotowego poniżej 5000 obr/min, oraz odsysające pompy olejowe w systemie smarowania. Dwa dwurzędowe łańcuchy napędzają cztery wałki rozrządu umieszczone w głowicy. Rozrząd, dzięki małej masie za- worów, jest
przystosowany nawet do prędkości obrotowej rzędu 10 000 obr/min, tak więc maksymalne możliwe 8500 obr/min jest całkowicie bezpieczne. Przy tej prędkości 4,7- litrowy silnik uzyskuje swą najwyższą moc - 520 KM (382 kW), natomiast maksymalny moment obrotowy 470 Nm jest osiągany znacznie wcześniej, bo już przy 6500 obr/min. 111 KM z litra pojemności skokowej jest dla wolonossącego silnika nie lada osiągnięciem. Jednak pod
względem wartości zmierzonych (od zera do 100 km/h w ciągu 3,9 s, prędkość maksymalna 325 km/h) F 50 nieznacznie przewyższa swego poprzednika - F 40. Na liczącym trzy kilometry długości torze wyścigowym w Fiorano w bezpośrednim pojedynku F 50 okazał się lepszy, ale tylko o cztery sekundy. Widać, że przy konstruowaniu nowego modelu większy nacisk położono na dynamikę jazdy, łatwość prowadzenia oraztrzymanie się nawierzchni niż na uzyskiwanie maksymalnych prędkości. Zakładany początkowo ciężar około
jednej tony F 50 przekroczyło o ponad 200 kg. By spełnić amerykańskie normy w crash-testach, auto musiało stać się dłuższe i cięższe. Rynek po drugiej stronie oceanu jest jednak dla Ferrari najważniejszy, tam też trafiły pierwsze egzemplarze nowego modelu. Szef Ferrari zarzeka się, że wyprodukuje tylko 349 egzemplarzy F 50 iani sztuki więcej.
|
Wybrane dane techniczne
|
| lp. |
Ferrari: |
F50 |
|---|
| 1 |
rodzaj napędu |
K |
| 2 |
rodzaj silnika |
V12 |
| 3 |
pojemność silnika (cm3) |
4700 |
| 4 |
moc w KM |
520 |
| 5 |
moment obrotowy w Nm/przy obrotach |
470/6500 |
| 6 |
liczba biegów/rodzaj skrzyni |
6/- |
| 7 |
rozstaw osi (mm) |
2581 |
| 8 |
rozstaw kół przednich (mm) |
brak danych |
| 9 |
rozstaw kół tylnych (mm) |
brak danych |
| 10 |
długość (mm) |
4480 |
| 11 |
szerokość (mm) |
1986 |
| 12 |
wysokość (mm) |
1120 |
| 13 |
masa własna pojazdu (kg) |
1250 |
| 14 |
objętość bagażnika (dm3) |
- |
| 15 |
czas rozpędzania 0-100 km/h (sek) |
3,9 |
| 16 |
prędkość maksymalna (km/h) |
325 |
| 17 |
średnie zużycie paliwa (l/100 km) |
brak danych |
| 18 |
pojemność zbiornika paliwa (l/100 km) |
110 |
Objasnienia:
(poz.1)
P - silnik z przodu, napęd przedni, T - silnik z tyłu, napęd tylny, C - silnik centralny, napęd tylny, K - układ klasyczny, silnik z przodu, napęd tylny, 4 - napęd na wszystkie cztery koła.
(poz.2)
R - silnik rzędowy, V - silnik w układzie "V", B - bokser, W - silnik w układzie "W", K - silnik Wankla, P - silnik umieszczony poprzecznie.
|
|
Strona Główna
Ferrari
